Sensorische informatieverwerking is de manier waarop je omgaat met zintuiglijke prikkels
 
Vanaf je geboorte en zelfs al daarvoor ben je afhankelijk van je zintuigen om de wereld waar te nemen en te ervaren. Vooral in de eerste 7 levensjaren van een kind staat de zintuiginformatie en de verwerking van alle prikkels centraal. Het verwerken van die prikkels en daardoor leren van nieuwe vaardigheden gaat veelal vanzelf. Soms komen er echter teveel prikkels binnen, of worden ze zo hard ervaren dat kinderen snel overprikkeld zijn. Kinderen kunnen problemen krijgen met de verwerking van zintuiginformatie. Meestal worden die pas herkend op school, als ze uitvallen. Dat is jammer, want juist in die eerste jaren van hun leven kan je veel bijdragen aan een positieve ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel; je kan als het ware helpen de informatie van de zintuigen op een goede manier te verwerken.
 

 

Herkenbaar?

  • mijn kind heeft een hekel aan haren wassen en tanden poetsen, behalve als hij het zelf doet

  • mijn kind zit nooit stil, blijft maar bewegen

  • mijn kind raakt altijd alles aan

  • mijn kind schrikt van plotselinge geluiden

  • mijn kind luistert slecht naar me

  • mijn kind is overstuur na een drukke dag

  • mijn kind heeft problemen met inslapen of doorslapen

 

SI en gevoeligheid

Gevoelige kinderen hebben een gevoeliger zenuwstelsel, waardoor ze eerder of heftiger reageren op zintuiglijke prikkels. Ze ervaren de wereld eerder "onveilig" dan een ander kind. Inzicht in de manier waarop sensorische informatie verwerkt wordt en wat je kan doen om de hoeveelheid prikkels te reduceren of te dempen helpt. Je krijgt als ouder handvatten hoe je de wereld voor je kind veilig en plezierig kunt maken. En je kind leert hoe hij zichzelf kan helpen minder snel boos, verdrietig of moe te worden. Als je weet als ouder welk zintuigsysteem makkelijk overbelast raakt, kan je spelletjes doen met je kind om hem te helpen minder snel overbelast te raken.

 

De behandeling

Manon richt zich in haar behandeling vooral op jou, als ouder. Het kind mag vooral lekker spelen en kind zijn. Een observatie van het kind (gedurende spel of eten bijvoorbeeld) hoort wel bij de eerste observatieperiode. Daar komt meestal ook nog een motorische observatie bij waarin het kind allerlei kleine iopdrachtjes moet uitvoeren. Daarnaast krijgt u als ouder een vragenlijst om in te vullen. Over het kind, maar ook over uzelf. Eventueel vult school ook nog een vragenlijst in.

Al deze gegevens zal Manon interpreteren en vervolgens bespreken met u, als ouder. U krijgt ook vooral tips hoe u om kunt gaan met de gevoeligheid van uw kind. Door bijvoorbeeld samen met Manon een sensorisch dieet op te stellen. Een soort dagplanning waarin je bewust bepaalde zintuigprikkels aanbiedt waardoor uw kind zijn prikkels beters leert te verwerken. Manon richt zich in de behandeling dus vooral op het advies aan de volwassene. Natuurlijk is het mogelijk samen met uw kind te spelen en al doende tips te krijgen. Maar mijn doel is vooral dat u, als ouder, bewuster wordt en uw handelingsrepertoire verbreedt.

  •